ஆழ்ந்த அநுதாபங்கள்..‏(குமாரவிநாயகம்.)

உருவத்தில் சிறியவராய்..
உள்ளத்தில் மிகப் பெரியவராய்..
வாழ்ந்த தேசப்பற்றாளர்
அமரர் தி: குமாரநாயகம் அவர்களுக்கு..

வாழ்த்துரை வடிக்க
வரம் வேண்டும்
என நினைக்க..

நிரந்தரமாய் நீ வரம் கேட்டு
நின்மதியாய் போனதென்ன..?

நீளும் எம்மின அழிவை
நினைந்தே நீயூம்..
தாங்காத துயரத்தில்..
நோய் வந்து வாட்டி..
விண்ணுலகம் போனாயோ..

அமைதியின் சொரூபமாய்..
அணையாத ஜோதியாய்..
அனைத்து தமிழ் நிகழ்விலும்..
சுடராய் ஒளி தந்தவரே..

இன்று எம்மை
இருளாக்கி நீ போனதென்ன..?

மாபெரும் சபை நடுவே நீ
மனிநேயத்தோடு மக்களுக்காக தொண்டாற்றியபடியாலோ..
உன் இறப்புச் செய்தியும் மாபெரும்
மக்கள் கூட்டத்தில் வைத்தே
அறிவிக்கப்பட்டதோ...

அதிலும் ஒரு பெருமைதான்..

உயிர்பலிகொடுத்த தாயகத்து மக்களுக்காய்..
கொடி பிடித்தோம்...
அதே துயரத்தோடு உன் பிரிவுக்கும்..
வருத்ததுடன் செவி மடுத்தோம்..

இறந்தாலும் வாழும் மனிதர்களில்
குமரா நீயும் ஒருவன்..

உன்னைப்பிரிந்து
துயரத்தில் வாடும் அன்பு மகேஸ் அக்கா மற்றும்
உற்றார் உறவினர்களுக்கு
வன்கூவர் மக்கள் சார்பில்
ஆழ்ந்த அநுதாபங்களும் ஆறுதல்கள்
வேண்டி இறைபிரார்த்தனைகளும்.

(வன்கூவர் துர்க்கையம்மன் ஆலய மண்டபத்தில் 15.03.09 அன்று என்னால் வாசிக்கப்பட்டது. )

கண்ணீர் அஞ்சலி.‏

குருதி குடிக்கும் அடங்கா அசுரனின்
அதிரடித் தாக்குதலால்
ஆயிரமாயிரம் அப்பாவித் தமிழர்கள்..
அன்றாடம் தம் உயிர்களை
தணல் தெறிக்கும் எறிகணைக்
குண்டுகளுக்கு இரையாகி விடுகின்றனரே..

தினம் வதைப்பட்டு
பிணக்குவியலில்
கூடாரமிட்டு
கூச்சலிட்டு அழக்கூட முடியாத
எமமினம் அழிகப்பட்டு
அவதியுறும் நிலை மாற

எரியும் உடலின் சாம்பலில் இருந்து
மலரும் தமிழீழம் என
உறுதிகொண்டு மடியும்
அந்த அப்பாவித்தமிழர்களின்
இன்னல்கள் வெகுவிரைவில்
துடைக்கப்பட்டு..

கண்களையும் காதுகளையும்..
பொத்திக் கொண்டு
எம்மினமழிவதை தடுக்காமல்..
ஏதேதோ நொண்டிச் சாட்டுச் சொல்லும்..
அவர்களைப் போல கருணையுள்ளம் படைத்த
கடவுளே கல்லாய் நாம் வழிபட்டதனாலோ
கல் மனதாய் விழி திறக்காதிருக்கின்றாய்..?

அநியாயமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்ட
அன்பான எம் தமிழ் உறவுகள்
அனைவருக்கும் அவர்கள் உயிர்ககளைப்பிரிந்து வாழும்..
ஒவ்வொரு உறவுகளுக்கும்
இங்கிருந்து நாம் பிரார்த்தனையும்
ஆழ்ந்த அநுதாபங்களையும்
வார்ததைகளை
மட்டும் தான் வார்க்க முடியும்.

(வன்கூவர் துர்க்கையம்மன் ஆலய மண்டபத்தில் 15.03.09 அன்று என்னால் வாசிக்கப்பட்டது.)

தீராத கொடுமை தீருமா...?

தீராத கொடுமையை

தீர்த்துவைக்க யாருமே இல்லையா


ஆயிரமாயிரம் அப்பாவிகள்

அன்றாடம் அழிகின்றனரே..

ஆண்டவா இதற்கு ஒரு தீர்ப்பில்லையா..


மெலிந்த உடலும்..

கசிந்த மனமும்..

குருதி வடியும் கண்ணீரும்..

பதுங்கு குழிகூட

பாதுகாப்பு இன்றி


வேதனையின் விளிம்பில்

வெந்து மடியும்

எம் மினம்..


மனித வாழ்க்கை இல்லாது இருந்தும்

கால் நடையாக வாழத்தனிலும்

ஒரு சுதந்திரம் கூடஇல்லையே..


எம் தமிழனப் படுகொலைகள்

உலகக் கண்களுக்கு மட்டும் ஏன்

இருளாகவே இருக்கின்றதே...


நித்திம் நித்தம் சாவை எதிர் நோக்கி

நிர்மூலமாகும் எம் மக்களுக்கு

நீதி தேவதை கண்திறக்காதோ..


தீராத கொடுமையை

தீர்த்து வைக்க யாருமே இல்லையா..?

தீயில் வெந்து துடிக்கும் அப்பாவிகளுக்கு..நல்ல

தீர்ப்பு வழங்க எவருமே வரமாட்டார்களா..?

முடிவில்லா தொடர் நிலை

விட்டுத்துரத்தும் குண்டு மழைக்குள்..
பட்டுப்போன மரமாய்
பகல் இரவாக பதுங்குவதற்கு
குழியுமின்றி...

விழிகளிரண்டில்
வழிந்தோடும்
கண்ணீரை துடைக்க கரமும் இன்றி..

வாழ்வு முடிந்து விட்டது என ஏங்க..
முடிந்த இடத்தில் மீண்டும் ஓர் செல் விழ..
விழ விழ எழ முடிந்தும் முடியாதவர்களாய்..
வாழ்வின் விரக்தியில்

முடிந்து கொண்டிருக்கும்..சொந்தங்களுக்கு..
உதவிக்கரம் நீட்டும் என நம்பியிருந்த
அயல் நாடும்..
அநியாயம் இழைக்கின்றதே.

தியாகி முத்துக்குமாருக்கு வீரவணக்கம்.

ஈழத் தமிழருக்காய்

உன் உயிரை மாய்த்த

சகோதரனே...

உன் துணிச்சலான வீரச்செயலை

நினைத்து கண்ணீரோடு பெருமைப்படுகின்றோம்..

உன்னைப்பெற்றவளும் தமிழன்னை..

அந்த தொப்புக்குள்கொடி உறவை நீ

உலகிற்கிற்கு உணர்த்திச் சென்றுள்ளாய்..

இன்னுமொரு தியாகத்தீபம் திலீபனை

உன் வடிவில் காண்கின்றோம்..முத்துக்குமாரா..

உன் இறப்பு..

ஈழத் தமிழருக்காக குரல் கொடுப்போரைவிடுத்து..

கண்டும் காணாதது போல இருக்கும்....

அரசியல் வாதிகளுக்கு வேண்டுமானால்

மிகச் சாதாரணமாகயிருக்கலாம்..

உலகத்தில் வாழும் ஒவ்வொரு தமிழருக்கும்..

உன் இழப்பால் இன்னும் அதிகமான தமிழர்களை

இழந்த உணர்வுதான். என்றோ ஒரு நாள் சரித்திரம்...

சொல்லும் என்றில்லை. இன்றே உன் சரித்திரம்..

உலகத்து தமிழ் மக்கள் மத்தியில் படைக்கப்படுகின்றது..

நீ காட்டிய வழியை ஏற்று இனியும் எந்த உறவும்...

தீயில் கருகி உடலை மாய்க்க வேண்டாம்..

உன் எழுத்துக்கள் ஒவ்வொன்றும் வாழவேண்டும்..

அதுவே அனைத்து அரசாங்கத்தையும் விழிக்கச்செய்யும்.

ஒரு தீக்குச்சியால் உன் உடலை மாய்த்துக்கொண்டாய்..

ஒரு பேனாவால் பல உயிர்களை இனங்காட்டிக்கொடுத்தாய்..

நீ கொழுத்தியது உன் உடலை அல்ல

பல முகமூடி மனிதர்களையும் சேர்த்துக் கொழுத்திவிட்டாய்..

திருந்துவார்களா திரும்பிப் பார்ப்பார்களா...

இருந்தும் உன் இறப்பின் பின்னால்

இன்னும் நாமும் உயிரோடுதான்...

இருக்கும் வரை உரிமைக்காப் போராடுவோம்..

வாழ்க முத்துக்குமாரா...

உலகத்து அனைத்து தமிழ் மக்கள் சார்பாக.....

உன் பெற்றோருக்கும், உறவுகளுக்கும் ஆழ்ந்த அநுதாபங்களும்..

எங்கள் கண்ணீர் அஞ்சலிகளும், ஆத்ம சாந்தி பிரார்த்தனைகளும்.

இரங்கி வா கடவுளே இரங்கி வா...

ஆண்டவா இங்க பார் ஐயா...
அழும் குரல்களின் அவலங்கள் கேட்கலையா..
அநியாயமாக இழக்கின்றோம் பார் ஐயா..
சொந்தங்கள் செத்து மடிவது உனக்கு தெரியலையா..

யாரிடம் போவோம் சொல்லய்யா..
படுத்துறங்கும் வேளையிலும்
செல் போட்டு தாக்குவது உனக்குத் தெரியலையா..
சொல்லய்யா பதில் சொல்லய்யா..

நீ நடந்த வீதி எங்கும் தீ வந்து எரிகிறதே..
பாதி தூரம் பாதுகாப்பு என்று செல்லும் போது..
பகைவர் வீசிய குண்டினால் பாதிஉயிர் போய் துடிக்குதய்யா..
பார்த்துக்கொண்டு இருக்க உனக்கென்ன கல் மனசா தெய்வமே...


பால் குடி ஈரம் காயாத பச்சக்குழந்தைகள் கூட
பாதகன் போட்ட குண்டுகளுக்கு பலியாகிறதே...
பார்த்துக்கொண்டு இருக்காதே இறைவா..
இருகரம் உயர்த்திக் கும்புடுகிறேன்..

இரங்கி வா கடவுளே இரங்கி வா...
தப்பேதும் செய்யாத தமிழர்களை தண்டிக்காதே..
வளரும் காலத்தில் மலராமல் மடிந்து போகும் தமிழை..
வந்தே நீயும் காத்திடு...பகைவன் கொலை வெறியை தடுத்து நிறுத்திடு.

நம்பிக்கை வைப்போம்..

காற்றே நீயும் சேதி போய்
சொல்லாயோ...
கடலலையே நீயும் மௌனமாய்
கரைவந்துசேர்வாயோ...

நாட்டுப்பிரச்சனையால்
நாளும் மக்கள் படும் துன்பம்
நாளையாவது குறையாதோ..

கோழையாய் வாழாமல் இருக்க
நாளைய சமுதாயம் சரித்திரம்
படைத்திடுமோ..

புத்தகம் தூக்கும் பையிலே
மாற்றிக்க உடுப்பு மட்டும்
இருக்கும் நிலைதான் மாறுமா..?

வானமும் நமக்கு இன்று சொந்தம்
வாழ்வில் கிடைத்திடுமே
வசந்தமும் என்றும்..

அல்லறும் தமிழினம் இனி
அலையவேண்டியதில்லை..
அகதி என்ற சொல்லுக்கு அவசியமுமில்லை.

சொல்லொண்ணாத் துயரங்கள்
சேர்ந்தது போதும்..
சொந்தங்கள் வேறிடம் இருந்தாலும்.
பற்றிடம் அங்கே வைத்தே தீரும்..

காற்றே நீயும் இச் சேதி
கொண்டு செல்வாயோ..
கடலலையே நீயும் கவலை
இன்றி எம்மக்கள் உறங்க
மௌனமாய் கரைவந்துசேராயோ..